Blog

Het boek “Implementatiekunst” van Kuhlmann en Hoogendoorn heeft als ondertitel “Gids voor realistisch veranderen”. Dit verwijst vermoedelijk naar de talloze mislukte verandertrajecten die, in termen van De Caluwe, volledig blauw worden uitgevoerd (gepland, gemonitord, beheerst, maar zonder expliciete aandacht voor de menselijke kant van veranderen). De auteurs introduceren een aantal begrippen, als de bovenstroom en de onderstroom, de regisseur van de verandering en meerstemmigheid (polyvocaliteit in termen van Homan).

Implementatiekunst veronderstelt een kunstenaar. Het dichtst in de buurt hiervan komt de regisseur van de verandering. Deze schept de voorwaarden waarbinnen de verandering kan plaats hebben. Hij maakt deel uit van het veranderspel, omdat hij net als alle anderen een mens is, maar speelt niet de hoofdrol. De regisseur draagt elementen voor het veranderspel aan en nodigt uit tot spelen. De kunst is dan het implementeren van de randvoorwaarden waardoor de verandering emergeert. Het implementeren is hiermee het totale proces van ontstaan en beklijven van de verandering.

Realistisch veranderen is gebaseerd op twee vooronderstellingen. In de eerste plaats bestaat er een bovenstroom (het zichtbare deel van de organisatie, in de vorm van de visie, de plannen, de doelstellingen, organogrammen en procedures) en een onderstroom (wat mensen werkelijk vinden van die bovenstroom). Bij verandering zul je beide stromen moeten adresseren. In de tweede plaats moet meerstemmigheid productief worden gemaakt. Het betreft hier complexe, verbonden vraagstukken die alleen door communicatie, samenwerking en delen kunnen worden omgezet in werkbare oplossingen. Er zijn vele belanghebbenden, ieder met een eigen stem.

De beschreven methode wordt gekenmerkt door vijf basisvragen (waarom, wat, waartoe, hoe en wie), zes implementatiefacetten en elf werkzame principes. De implementatiefacetten zijn: 1) Definieren van resultaten; 2) Plannen en monitoren; 3) Ontwerpen en inrichten; 4) Opleiden en trainen; 5) Communiceren en 6) Afsluiten en evalueren. Deze facetten kunnen op planmatige wijze worden gerealiseerd. De veranderspel zelf is echter vrij! Daartoe zijn elf werkzame principes geformuleerd. Drie noem ik er hier: het eerder vermeldde productief maken van de meervoudige werkelijkheid, de noodzakelijke keuzevrijheid (als je geen nee kunt zeggen is je ja niets waard) en authenticiteit.

Tot slot: het boek Implementatiekunst is naar mijn mening een geslaagde synthese van geplande verandering enerzijds en organisatie dynamica anderzijds. Een helder geschreven boek dat overigens helaas bol staat van de spelfouten. Een goede eindredactie had dit kunnen voorkomen.

Zoeken

Laatste nieuws

Volgorde van de backlog

De product backlog hoort geordend te zijn. Dingen die als eerste opgepakt moeten worden staan bovenaan, wat later mag komen staat onder.

In het algemeen wordt als advies gegeven dat de items op volgorde van waarde...

» lees meer

Events

06-09-2012 t/m 07-09-2012

Basis training Agile en Scrum

Improvement Focus biedt een tweedaagse cursus Agile/Scrum. U krijgt deze dag een overzicht van het Agile denken (Agile Manifesto), en door diverse praktische oefeningen en spellen de eerste ervaringen met de...

» lees meer

Twitter